Lenny White Live


Lenny White Live is een spetterende registratie geworden. De muzikale chemie van de band voelbaar..



Lenny White is, zo zal de liefhebber weten, vooral bekend geworden als de drummer van de -in 1972 door Chick Corea opgerichte- formatie “Return to Forever”. Maar ook speelde hij met grote namen als Miles Davis (Bitches Brew), Freddy Hubbard, Ron Carter en Joe Henderson. Niet bepaald de minsten!

Nu, anno 2013 is er op het Challenge Records label een nieuw album van White uitgekomen onder eigen naam, met als zowel simpele als toepasselijke titel “Lenny White Live”. De bezetting is Mark Ledford (die in 2004 op 44 jarige leeftijd is overleden) op trompet, Bennie Mauphin sax, lead bass Foley, Keybords Patrice Rushen en Donald Blackman, Victor Bailey (!) bas en White himself uiteraard achter de drums. Opvallend genoeg geen gitaar! Wanneer de opnames hebben plaats gevonden wordt niet duidelijk uit de liner notes, wel dat deze in Japan hebben plaatsgevonden.

De cd vangt aan met “Whew! What a dream” en meteen pakt de groove de luisteraar bij de nek.

Pas aan het eind van de track realiseer ik me dat het een liveopname is vanwege het applaus van het publiek. Er wordt op hoog niveau, strak en heerlijk funky gemusiceerd. De tweede track, het 20:52 (!) durende “East St. Louis” gaat met geweldig baswerk van start, met weer die groov! Stil zitten lukt niet meer...

“Pick Pocket”, de derde track gaat verder op de ingeslagen weg. Jazz, rock, funk – het zit er allemaal in, met hier en daar een snufje “Return to Forever”. De CD vervolgt met “Dark”, dat opent met keyboard en sax en een melancholieke sfeer tekent, tot op 2:22 wanneer bas en drum inzetten met lekkere groov. De muziek doet qua sfeer de tracktitel recht aan op dit 14:45 durende pareltje, waarbij de bas gitaasrpartijen doet. Fusion in optima forma!

Track 5, “Wolfbane” is uptempo en swingend. Lekker! Jazz invloeden laten zich nadrukkelijk horen. Afsluitende track is een alternate van de openingstrack “Whew! What a Dream” en swingt de CD tot het einde.


De opnames zijn schoon en instrumenten hebben een zekere “druk” die voor electrisch versterkte livemuziek zo typerend is; dat deze bij opname en mastering op dit niveau zijn vastgelegd doet mij als luisteraar een groot genoegen. Bij afspelen op wat hoger volume komt het optreden erg dichtbij. Voor de liefhebber van fusion en jazzrock is dit beslist een aanrader!


Opname en mastering een 9


Mar



Dit artikel is geplaatst door: Mar

Home