'Hierdie Reis'



Ingrid Jonker schreef -in haar korte leven- de gedichten, Frans Ehlhart componeerde de muziek en Charlotte Margiono zingt; 'Hierdie Reis'

In 1962 maakte Ingrid Jonker een einde aan haar leven, geplaagd door een bi-polaire stoornis.. Ze was een gevoelige, kwetsbare dichteres die deel uit maakte van een groep schrijvers, die de"sestigers" werden genoemd. Deze keerden zich af van de beklemmende calvinistische levensvisie van de Afrikaners uit die tijd en gingen relaties aan met zwarte kunstenaar. En dat in het zuid-afrika van de jaren vijftig..  

Frans Ehlhart heeft uit haar oeuvre gedichten gekozen die gaan over haar liefdesleven en verlatingsangst. Bewust niet over haar politieke stellingname tegen de apartheid, om een zekere coherentie in deze liederencyclus te behouden.

Het resultaat mag er zijn; bij beluistering was mijn eerste associatie die met het album "for the stars" van Anne-Sophie von Otter en Elvis Costello.
Ook dit album is een stijl die een mix is van (modern) klassiek, pop en jazz. De afrikaner teksten zijn behoorlijk goed te volgen, maar in het boekje staan ook "vertalingen" in ABN wanneer er twijfel mocht zijn over de betekenis van een enkel woord. En deze teksten zijn ontroerend mooi.

Frans Ehlhart speelt op deze CD de piano en begeleid de sopraan Charlotte Margiono, die met schitterende kleur, timing en dictie zingt.

Verstillende, emotionele schoonheid is de korte samenvatting van dit album. Muziek die niet bedoeld is voor de achtergrond, maar je bij de haren meetrekt. "Hierdie Reis" is om meerdere redenen een zeer goed gekozen titel!

Tot slot; dit door het Castus Records uitgebrachte is prima gemasterd en gemixed; wat mij betreft, samen met de muziek, ook hiervoor een dikke 9  

Mar

Dit artikel is geplaatst door: Mar

Home